استاندارد ISO 13953:2001 یک روش آزمون بین‌المللی برای تعیین استحکام کششی و بررسی نحوه شکست اتصالات جوش لب‌به‌لب (Butt Fusion) در لوله‌های پلی‌اتیلن (PE) است.

اتصالات جوش لب‌به‌لب یکی از رایج‌ترین روش‌های اتصال لوله‌های پلی‌اتیلن در صنایع مختلف از جمله :

  • شبکه‌های انتقال گاز

  • سیستم‌های آبرسانی

  • خطوط فاضلاب و صنعتی

کیفیت این اتصالات برای ایمنی و دوام خط لوله حیاتی است. یک جوش نامناسب می‌تواند منجر به نشتی، شکست ناگهانی و خسارات سنگین شود. این آزمون با شبیه‌سازی تنش‌های وارده بر اتصال، کیفیت جوش را ارزیابی می‌کند.

روش آزمون :

یک نمونه آزمایشگاهی از ناحیه اتصال جوش لوله پلی‌اتیلن تهیه می‌شود که دارای مقطع کاهش‌یافته (waisted section) است. این پس از تثبیت در دمای ۲۳±۲ درجه سانتی‌گراد در دستگاه کشش با سرعت ثابت تحت تنش قرار می‌گیرد. تنش در ناحیه جوش متمرکز شده و شکست نهایی در مجاورت اتصال رخ می‌دهد.

دو معیار اصلی برای ارزیابی کیفیت جوش:

  1. مد شکست (نحوه شکست) – شکل‌پذیر (Ductile) یا ترد (Brittle)

  2. استحکام کششی – حداکثر نیروی تحمل‌شده تقسیم بر سطح مقطع

ارزیابی نتایج

نحوه شکست (Failure Mode)

دو نوع شکست در این آزمون مشاهده می‌شود :

نوع شکست ویژگی‌ها معنی
شکل‌پذیر (Ductile) تغییر شکل پلاستیک قابل توجه، کشیدگی زیاد، ظاهر رشته‌ای نشان‌دهنده کیفیت مطلوب جوش
ترد (Brittle) شکست ناگهانی با تغییر شکل کم، سطح شکست صاف نشان‌دهنده نقص در جوش یا کیفیت

یک دیدگاه در “تعیین استحکام کششی و نحوه شکست نمونه‌های تهیه‌شده از اتصال جوش لب‌به‌لب لوله‌های پلی‌اتیلن (PE)”

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *